Tarhan Sultan

Tarhan, Slav bir ailenin değerli kızıdır. Sarışın ve ruhanidir, yetenekli olduğu kadar olağanüstü de güzeldir. Haremde büyümüş ve güzel sanatlar eğitimi almıştır. Bir tarla kuşu gibi şakıyarak söylediği ahenkli şiirler yazar. Bütün Osmanlı dünyasının olduğu kadar haremin de efendisi olan Sultan İbrahim endişelidir.

Henüz yirmili yaşlarında olmasına ve pek çok eşi ve cariyesiyle yakınlık kurmasına rağmen, hanedanın yeni neslini güvence altına alacak bir varisi, bir veliahdı yoktur. Bundan daha da kötüsü, aşkı onu ayakta tutabilecek ve tahtını paylaşabileceği bir kadını henüz bulamamış olmasıdır. Büyülü, unutulmaz bir günde büyüleyici Tarhan'ı fark eder. Genç Sultan kendini onun gökyüzü mavisi gözlerinde kaybeder. Bu ilk görüşte aşktır.

Sıcak güneş ışığında mücevherler gibi parlayan çiğli bahar çiçekleriyle dolu, parfüm kokulu bahçe yollarında birlikte yürürler. Tarhan, sadece onun duyabileceği bir şekilde usulca şarkı söyler. İbrahim sevinçlidir. Kalbi ona, aradığı kişinin o olduğunu söylemektedir. Sevgi dolu bakışlar paylaşıyorlardır, ancak Padişah şimdi, ona bir erkek çocuk veremezse onu kaybetmek zorunda kalacağından korkmaktadır.

Aradan bir yıl geçer ve İstanbul sevinçli bir haberle çalkalanır: Tarhan Sultan on beş yaşında anne olmuştur! İmparatorluğun artık bir varisi vardır ve adı Mehmed'dir. Ancak çok geçmeden Kraliyet ailesi bir trajediyle karşılaşır. Önce İbrahim ölür, ardından da annesi Kösem. Genç oğluyla yalnız kalan Tarhan, verdiği sözü tutar.

Osmanlı İmparatorluğu'nun idaresini devralır ve Mehmed reşit olana kadar imparatorluğu büyük bir başarıyla yönetir.