Dolmabahçe 1843-1856 arasında, sarayın Topkapı’yı bırakıp Avrupa görünümlü bir yapıya taşındığı dönemde inşa edildi. Ölçek başlı başına mesele: 285 oda, 46 salon ve avizesi dört buçuk ton gelen bir merasim salonu. İç mekân büyük ölçüde barok ve rokoko; tavanlarda on dört ton altın kullanılmış. Küpeşteleri Baccarat kristalinden yapılmış merdiven ise ziyaretçilerin en çok hatırladığı ayrıntı. […]

Sultan Ahmet Camii yedi yıllık bir yapım sürecinin ardından 1617’de tamamlandı ve imparatorlukta altı minareli yapılan ilk camiydi. Bu karar zamanında öyle konuşuldu ki, önceliği korunsun diye Kâbe’ye yedinci bir minare eklendi. İçeride üst duvarları yirmi binden fazla el yapımı İznik çinisi kaplıyor; binaya Avrupa’da verilen adın sebebi de bu çinilerin rengi. Işığı iki yüz […]

Sultanahmet Camii’nin önündeki meydan, yaklaşık yüz bin seyirci alan Konstantinopolis Hipodromu’ydu. Pist artık yok ama biçimi parkın hattında yaşamayı sürdürüyor ve anıtlarından üçü hâlâ konuldukları yerde duruyor. En eskisi Dikilitaş: MÖ 1450 civarında Mısır’da III. Thutmose için yontulmuş, MS 390’da buraya getirilmiş ve hâlâ okunacak kadar keskin. Yanında Delphi’den getirilen tunç Yılanlı Sütun ve IV. […]

İstanbul Arkeoloji Müzeleri Topkapı Sarayı’nın yanında yer alıyor ve bir milyondan fazla eser barındırıyor; bu da onları türünün dünyadaki en büyük koleksiyonlarından biri yapıyor. Ana bina 1891’de açıldı ve Osmanlı’da müze olarak inşa edilen ilk yapıydı. İnsanların geldiği eser İskender Lahdi: MÖ dördüncü yüzyıl, Sayda’da yontulmuş, savaş sahneleri özgün boya izleri hâlâ görünecek kadar ince […]

Sultan I. Ahmed’in türbesi, Sultanahmet Camii külliyesinin kuzey köşesinde, meydana bakarak duruyor. Camiyi yaptıran padişah, tamamlanmasından bir yıl sonra, 1617’de yirmi yedi yaşında öldü. İçeride tek bir kubbenin altında padişah, eşi Kösem ve aralarında II. Osman ile IV. Murad’ın da bulunduğu üç oğlu yatıyor. Duvarlarda camiyle aynı dönemden İznik çinileri var ve hat panoları şehrin […]

III. Ahmed Çeşmesi, Ayasofya ile Topkapı Sarayı’nın Bâb-ı Hümâyun kapısı arasındaki açıklıkta duruyor. 1728’de yapıldı ve önceki Osmanlı zevkinden bilinçli bir kopuşu işaret ediyor: geniş saçaklar, boyalı panolar, lale motifleri ve sade taş yerine yuvarlatılmış biçimler. Üslup, sarayın Avrupa süslemesine baktığı kısa bir dönem olan Lale Devri’ne ait. Dört cephenin her birinde bir çeşme nişi […]